نيازي نيست كه شما كارشناس امور تغذيه و يا پزشك باشيد، بلكه با اطلاعات عمومي هم ميتوان به عادات بدي كه بين ايرانيها شايع است هم پي برد.
تعدادي از مشكلات مربوط به تغذيه ايرانيها به اين شرح است:
1. ايرانيها نسبتاً پرخور هستند و اغلب اين غذاهاي مصرفي فاقد ارزش غذايي لازمه است. در حالي كه نه تنها در جنوب شرق آسيا، بلكه در اغلب كشورها، غذاي مردم كمحجم ولي تعداد دفعات آن بيشتر است.
2. عدم توجه به ارزش مواد غذايي. در رژيم غذايي ما ايرانيها خوردن ماهي و سبزي تازه جايگاهي ندارد در حالي كه در جنوب شرق آسيا غذاهاي دريايي جزو غذاهاي اصلي محسوب ميشود. همين رژيم غذايي باعث شده است كه ميانگين قد مردم كشورهاي جنوب و شرق آسيا و حتي چين در چند نسل اخير به ميزان قابل توجهي رشد كند. تأمين فسفر مغز كه جاي خود دارد.
3. يكي از مشكلاتي كه غذاهاي ايراني دارند، مدت زمان بالاي پخت است كه موجب از دست رفتن حجم قابل توجهي از مواد با ارزش غذايي ميشود.
4. توجه به غذاهاي سرخ كردني به جاي آبپز كردن آنها، گرايش نسل جوان به سمت غذاهاي آماده (FastFood) ، ميانوعدههاي كاذب (پفك، تنقلات و...)، نوشابههاي گازدار، تند و با عجله غذا خوردن، عدم توجه به صبحانه و لبنيات و... را نيز بايد به اين مشكلات اضافه كرد.
به عنوان مثال قورمهسبزي رو در نظر بگيريد. صرف نظر از خوشمزگي، به خاطر بياريد كه چه بلايي سر سبزي موجود در آن ميآيد تا نوش جان شود (ريز شدن و از دست رفتن آب، سرخ شدن تا حد سياهي، يخ بستن در فريزر و باز شدن مجدد يخ به هنگام پخت، مدت زمان بالاي پخت تا به اصطلاح جا بيفتد و مابقي داستان) به نظر شما چه بخشي ويتامين سبزي بخت برگشته نصيب ما ميشود؟
بسياري از غذاهاي مردم جنوب و شرق آسيا را غذاهاي آبپز و سبزيجاتي كه زمان پخت آنها پايين است تشكيل ميدهند. ممكن است خيلي خوشمزه نباشند ولي ارزش غذايي آنها حفظ ميشود.
به اعتقاد كارشناسان تغذيه بايد تغييراتي بنيادين در رژيم غذايي ما به خصوص در سنين رشد صورت گيرد. حتي شايد ريشه بسياري از بيماريهاي رايج مانند انواع سرطان، ناباروري بين زنان و مردان، سوءهاضمه و... هم به نوعي مربوط به شيوههاي پخت و غذاهاي فريز باشد.