روز – واقعاً داخلی – داخل بدن انسان
سلول اول: آخ آخ آخ!
سلول دوم: چی شد؟ چرا آخ و اوخ می‌كنی؟
سلول اول: گشنمه!
شكم: ای بابا! من كه همین الان پر شدم. گشنه برای چی؟
سلول اول: نمی‌دونم والا! خیلی گشنمه.
سلول دوم: آخ آخ آخ!
شكم: ای بابا! تو دیگه چته؟ تو كه چیزیت نبود!
سلول دوم: منم یهو گشنه‌ام شد!
شكم: جل الخالق.
سلول اول: شكم جون، جون عمه‌ات به مغز بگو به این یارو بگه ما گشنمونه. بخدا دارم می‌میرم از گشنگی.
سلول دوم: آره! قربون بزرگی‌ات برم شكم جون. یه كاریش بكن.
شكم: ای بابا! نمی‌شه كه! من جا ندارم. پر پر پرم. این یارو الان ساندویچی بود؛ تا خرخره خورده.
سلول اول: اگه خورده پس چرا ما گشنه‌مونه؟
شكم: یه لحظه ساكت! رادیو داره یه چیزی می‌گه.
رادیو: یک متخصص تغذیه گفت: 80 درصد از ایرانیان دارای شکم سیر و سلول‌های گرسنه هستند و میزان بروز سوء تغذیه در ایران بسیار بالاست.
شكم: خب اینم از این! حالا فهمیدید چرا؟
سلول اول: عجب بدشانسی هستیم‌ها! چیزی می شد ما جزو سلول‌های اون 20 درصد ایرانی می‌بودیم؟
سلول دوم: حرص نخور سلول جونم. من یه لقمه نون پنیر از صبح دارم؛ بیارم با هم بخوریم؟
سلول اول: آخ آره قربون دستت. بیا كه از روده بخار می‌شه و از این شكم بخاری بلند نمی‌شه.


رضا احسان پور (شوخ)